GeowłókninyGeowłóknina to materiał geosyntetyczny, który znajduje szerokie zastosowanie w budownictwie, inżynierii lądowej, ochronie środowiska oraz w ogrodnictwie. Jest wykonana z włókien polimerowych (np. polipropylenowych lub poliestrowych), które są łączone mechanicznie, termicznie lub chemicznie. Geowłóknina charakteryzuje się wysoką wytrzymałością, elastycznością i przepuszczalnością. – charakterystyka, klasyfikacja i zastosowanie w inżynierii lądowej

GeowłókninyGeowłóknina to materiał geosyntetyczny, który znajduje szerokie zastosowanie w budownictwie, inżynierii lądowej, ochronie środowiska oraz w ogrodnictwie. Jest wykonana z włókien polimerowych (np. polipropylenowych lub poliestrowych), które są łączone mechanicznie, termicznie lub chemicznie. Geowłóknina charakteryzuje się wysoką wytrzymałością, elastycznością i przepuszczalnością. stanowią jedną z fundamentalnych grup geosyntetyków, definiowaną jako płaskie, wodoprzepuszczalne wyroby tekstylne. Wytwarzane są z włókien polimerowych, najczęściej polipropylenowych (PP) lub poliestrowych (PET), łączonych w procesach mechanicznych, termicznych lub chemicznych. Dzięki swoim unikalnym właściwościom fizykochemicznym, materiały te stały się nieodzownym elementem nowoczesnego budownictwa infrastrukturalnego, hydrotechnicznego oraz ekologicznego.

Wybrane geowłókninyGeowłóknina to materiał geosyntetyczny, który znajduje szerokie zastosowanie w budownictwie, inżynierii lądowej, ochronie środowiska oraz w ogrodnictwie. Jest wykonana z włókien polimerowych (np. polipropylenowych lub poliestrowych), które są łączone mechanicznie, termicznie lub chemicznie. Geowłóknina charakteryzuje się wysoką wytrzymałością, elastycznością i przepuszczalnością.

Klasyfikacja i technologia wytwarzania

Podstawowym kryterium podziału geowłóknin jest sposób wiązania włókien, co bezpośrednio determinuje ich parametry techniczne oraz finalne przeznaczenie. Wyróżnia się dwa główne typy:

GeowłókninyGeowłóknina to materiał geosyntetyczny, który znajduje szerokie zastosowanie w budownictwie, inżynierii lądowej, ochronie środowiska oraz w ogrodnictwie. Jest wykonana z włókien polimerowych (np. polipropylenowych lub poliestrowych), które są łączone mechanicznie, termicznie lub chemicznie. Geowłóknina charakteryzuje się wysoką wytrzymałością, elastycznością i przepuszczalnością. igłowane (mechanicznie wiązane): Powstają poprzez mechaniczne przeplatanie włókien za pomocą specjalnych igieł z zadziorami. Charakteryzują się dużą grubością, wysoką wodoprzepuszczalnością w płaszczyźnie i prostopadle do niej oraz doskonałymi właściwościami ochronnymi i drenarskimi.
GeowłókninyGeowłóknina to materiał geosyntetyczny, który znajduje szerokie zastosowanie w budownictwie, inżynierii lądowej, ochronie środowiska oraz w ogrodnictwie. Jest wykonana z włókien polimerowych (np. polipropylenowych lub poliestrowych), które są łączone mechanicznie, termicznie lub chemicznie. Geowłóknina charakteryzuje się wysoką wytrzymałością, elastycznością i przepuszczalnością. zgrzewane (termicznie wiązane): Proces ich produkcji polega na nadtopieniu powierzchni włókien w celu ich trwałego połączenia. Wykazują się wyższymi modułami sztywności przy mniejszych wydłużeniach w porównaniu do wersji igłowanych, lecz posiadają zazwyczaj mniejszą wodoprzepuszczalność i gorsze właściwości ochronne.

Surowcem najczęściej stosowanym do produkcji jest polipropylen, cechujący się wysoką odpornością chem

iczną (szczególnie w środowisku zasadowym) oraz poliester, który wykazuje lepszą stabilność w środowisku o niskim pH i wyższą odporność na pełzanie pod stałym obciążeniem.

Podstawowe funkcje inżynierskie

Zastosowanie geowłóknin w obiektach budowlanych opiera się na pełnieniu przez nie jednej lub kilku funkcji jednocześnie:

Separacja: Zapobieganie mieszaniu się dwóch sąsiednich warstw gruntów o różnym uziarnieniu (np. kruszywa konstrukcyjnego z podłożem gruntowym). Pozwala to na zachowanie integralności strukturalnej i nośności poszczególnych warstw.
Filtracja: Zatrzymywanie cząstek gruntu przy jednoczesnym swobodnym przepływie wody. Funkcja ta jest kluczowa w systemach drenażowych, gdzie zapobiega kolmatacji (zamulaniu) rur i warstw odsączających.
Drenaż: Zbieranie i odprowadzanie wód opadowych lub gruntowych w płaszczyźnie geowłókninyGeowłóknina to materiał geosyntetyczny, który znajduje szerokie zastosowanie w budownictwie, inżynierii lądowej, ochronie środowiska oraz w ogrodnictwie. Jest wykonana z włókien polimerowych (np. polipropylenowych lub poliestrowych), które są łączone mechanicznie, termicznie lub chemicznie. Geowłóknina charakteryzuje się wysoką wytrzymałością, elastycznością i przepuszczalnością..
Ochrona: Zabezpieczenie innych materiałów, takich jak geomembrany, przed uszkodzeniami mechanicznymi (przebiciem) wynikającymi z nacisku punktowego kruszywa lub elementów konstrukcyjnych.
Wzmocnienie: Poprawa parametrów mechanicznych gruntu poprzez wykorzystanie wytrzymałości geowłókninyGeowłóknina to materiał geosyntetyczny, który znajduje szerokie zastosowanie w budownictwie, inżynierii lądowej, ochronie środowiska oraz w ogrodnictwie. Jest wykonana z włókien polimerowych (np. polipropylenowych lub poliestrowych), które są łączone mechanicznie, termicznie lub chemicznie. Geowłóknina charakteryzuje się wysoką wytrzymałością, elastycznością i przepuszczalnością. na rozciąganie, choć w przypadku wysokich wymagań wytrzymałościowych częściej stosuje się geotkaniny lub geosiatki.

Zastosowanie w budownictwie komunikacyjnym

Geowłóknina drogowa stanowi kluczowy element konstrukcyjny w budownictwie kolejowym i drogowym. Jej podstawowym zadaniem w tym obszarze jest separacja słabonośnego podłoża od warstw konstrukcyjnych nawierzchni. Dzięki temu możliwe jest ograniczenie zużycia kruszywa, wydłużenie trwałości zmęczeniowej nawierzchni oraz eliminacja zjawiska „pompowania” drobnych cząstek gruntu do warstw konstrukcyjnych pod wpływem obciążeń dynamicznych pochodzących od pojazdów.

W inżynierii drogowej geowłókninyGeowłóknina to materiał geosyntetyczny, który znajduje szerokie zastosowanie w budownictwie, inżynierii lądowej, ochronie środowiska oraz w ogrodnictwie. Jest wykonana z włókien polimerowych (np. polipropylenowych lub poliestrowych), które są łączone mechanicznie, termicznie lub chemicznie. Geowłóknina charakteryzuje się wysoką wytrzymałością, elastycznością i przepuszczalnością. znajdują zastosowanie również przy budowie dróg tymczasowych, leśnych, parkingów oraz lotnisk, gdzie stabilizacja podłoża jest warunkiem koniecznym dla zapewnienia bezpiecznej eksploatacji.

Dobór geowłókninyGeowłóknina to materiał geosyntetyczny, który znajduje szerokie zastosowanie w budownictwie, inżynierii lądowej, ochronie środowiska oraz w ogrodnictwie. Jest wykonana z włókien polimerowych (np. polipropylenowych lub poliestrowych), które są łączone mechanicznie, termicznie lub chemicznie. Geowłóknina charakteryzuje się wysoką wytrzymałością, elastycznością i przepuszczalnością. – aspekty techniczne i kryteria inżynieryjne

Prawidłowy dobór geowłókninyGeowłóknina to materiał geosyntetyczny, który znajduje szerokie zastosowanie w budownictwie, inżynierii lądowej, ochronie środowiska oraz w ogrodnictwie. Jest wykonana z włókien polimerowych (np. polipropylenowych lub poliestrowych), które są łączone mechanicznie, termicznie lub chemicznie. Geowłóknina charakteryzuje się wysoką wytrzymałością, elastycznością i przepuszczalnością. wymaga szczegółowej analizy warunków gruntowo-wodnych oraz obciążeń eksploatacyjnych. Do najważniejszych kryteriów inżynieryjnych zalicza się:

Gramatura (masa powierzchniowa): Wyrażana w g/m², wpływa na odporność mechaniczną i zdolność ochronną materiału.
Wytrzymałość na rozciąganie: Określana zgodnie z normą PN-EN ISO 10319, definiuje maksymalną siłę, jaką materiał może przenieść przed zerwaniem.
Odporność na przebicie statyczne (CBR): Kluczowy parametr przy funkcji separacyjnej i ochronnej, określający odporność na wciskanie kruszywa.
Wodoprzepuszczalność prostopadła do płaszczyzny: Parametr decydujący o zdolnościach filtracyjnych materiału.
Wielkość porów (O₉₀): Określa zdolność geowłókninyGeowłóknina to materiał geosyntetyczny, który znajduje szerokie zastosowanie w budownictwie, inżynierii lądowej, ochronie środowiska oraz w ogrodnictwie. Jest wykonana z włókien polimerowych (np. polipropylenowych lub poliestrowych), które są łączone mechanicznie, termicznie lub chemicznie. Geowłóknina charakteryzuje się wysoką wytrzymałością, elastycznością i przepuszczalnością. do zatrzymywania cząstek gruntu o konkretnej frakcji.

Normy techniczne i wymagania formalne

Projektowanie oraz wbudowywanie geowłóknin w Polsce i Unii Europejskiej podlega rygorystycznym normom przedmiotowym. Podstawę stanowią normy z serii PN-EN ISO, w tym między innymi:

PN-EN 13249: Wymagane właściwości wyrobów stosowanych do budowy dróg i innych powierzchni obciążonych ruchem.
PN-EN 13250: Wymagane właściwości wyrobów stosowanych do budowy dróg kolejowych.
PN-EN 13251: Wymagane właściwości wyrobów stosowanych w robotach ziemnych, fundamentowaniu i konstrukcjach oporowych.

Każdy wyrób budowlany z grupy geowłóknin musi posiadać Deklarację Właściwości Użytkowych (DoP) oraz być oznakowany znakiem CE, co potwierdza jego zgodność z deklarowanymi parametrami technicznymi i dopuszczenie do obrotu w sektorze budowlanym.

Zastosowanie geowłóknin

Zastosowanie geowłóknin jest kluczowe w nowoczesnym budownictwie lądowym i wodnym, gdzie pełnią one funkcje wzmacniające, ochronne oraz hydrauliczne. Poniżej przedstawiono zestawienie 20 konkretnych sytuacji i celów, w których ich użycie jest niezbędne:

Separacja warstw podłoża – zapobieganie mieszaniu się drobnych cząstek gruntu rodzimego z kruszywem konstrukcyjnym, co utrzymuje nośność drogi.
Filtracja w systemach drenażowych – zatrzymywanie drobnych frakcji gruntu przy jednoczesnym swobodnym przepływie wody, co chroni system przed zatkaniem.
Wzmocnienie słabonośnych gruntów – zwiększenie stabilności podłoża pod budowę nasypów, dróg oraz placów składowych.
Ochrona mechaniczna geomembran – zabezpieczenie folii uszczelniających przed przebiciem przez ostre krawędzie kamieni w zbiornikach i na składowiskach odpadów.
Budowa drenaży francuskich – owijanie rur drenarskich i wypełnień żwirowych w celu zapewnienia długotrwałej drożności odwodnienia.
Stabilizacja skarp i nasypów – ograniczenie erozji powierzchniowej oraz zapobieganie zsuwaniu się mas ziemnych.
Konstrukcja dróg tymczasowych – umożliwienie przejazdu ciężkiego sprzętu po grząskim terenie bez konieczności głębokiej wymiany gruntu.
Budowa parkingów i podjazdów – zwiększenie trwałości nawierzchni z kostki brukowej poprzez eliminację koleinowania.
Zabezpieczenie brzegów rzek i kanałów – ochrona linii brzegowej przed wymywaniem gruntu przez prądy wodne i fale.
Wzmocnienie podłoża pod torowiskami – separacja podsypki tłuczniowej od gruntu rodzimego, co zapobiega osiadaniu torów kolejowych.
Budowa dachów zielonych – pełnienie funkcji warstwy filtracyjnej oddzielającej podłoże roślinne od warstwy drenażowej.
Ochrona fundamentów – separacja izolacji przeciwwodnej od zasypki wykopu, chroniąca ją przed uszkodzeniami punktowymi.
Konstrukcja boisk sportowych – zapewnienie sprawnego odprowadzania wody opadowej z murawy do systemu drenażu podziemnego.
Wzmocnienie murów oporowych – stosowanie jako zbrojenie gruntu w konstrukcjach oporowych z gruntu zbrojonego.
Budowa tarasów i ścieżek ogrodowych – zapobieganie zapadaniu się płyt chodnikowych i przerastaniu chwastów z podłoża.
Zabezpieczenie basenów i oczek wodnych – warstwa podkładowa pod wykładziny basenowe, chroniąca przed korzeniami i kamieniami.
Budowa lotniskowych pasów startowych – podniesienie parametrów wytrzymałościowych nawierzchni poddanych ekstremalnym obciążeniom.
Rekultywacja wysypisk – oddzielenie warstw rekultywacyjnych od odpadów oraz ochrona systemów odgazowujących.
Budowa przepustów drogowych – owijanie konstrukcji w celu ochrony przed migracją cząstek gruntu do wnętrza instalacji.
Stabilizacja gruntów pod fundamentami płytowymi – równomierne rozłożenie naprężeń od obiektu budowlanego na podłoże gruntowe.

Rodzaje geowłóknin

Wybór odpowiedniego geosyntetyku wymaga zrozumienia specyfiki materiałowej oraz kluczowych wskaźników technicznych, które decydują o funkcjonalności warstwy w danej konstrukcji. Poniżej znajduje się zestawienie obejmujące rodzaje, parametry oraz najczęściej spotykane rozwiązania rynkowe.

GeowłókninyGeowłóknina to materiał geosyntetyczny, który znajduje szerokie zastosowanie w budownictwie, inżynierii lądowej, ochronie środowiska oraz w ogrodnictwie. Jest wykonana z włókien polimerowych (np. polipropylenowych lub poliestrowych), które są łączone mechanicznie, termicznie lub chemicznie. Geowłóknina charakteryzuje się wysoką wytrzymałością, elastycznością i przepuszczalnością. polipropylenowe (PP) – wykonane z włókien pierwotnych, charakteryzują się najwyższą odpornością chemiczną (pH 2-13) oraz doskonałymi parametrami mechanicznymi.
GeowłókninyGeowłóknina to materiał geosyntetyczny, który znajduje szerokie zastosowanie w budownictwie, inżynierii lądowej, ochronie środowiska oraz w ogrodnictwie. Jest wykonana z włókien polimerowych (np. polipropylenowych lub poliestrowych), które są łączone mechanicznie, termicznie lub chemicznie. Geowłóknina charakteryzuje się wysoką wytrzymałością, elastycznością i przepuszczalnością. poliestrowe (PES) – powszechnie stosowane w drenażach i lżejszych konstrukcjach, wykazują dobrą odporność na utlenianie, lecz mniejszą na środowisko silnie zasadowe.
GeowłókninyGeowłóknina to materiał geosyntetyczny, który znajduje szerokie zastosowanie w budownictwie, inżynierii lądowej, ochronie środowiska oraz w ogrodnictwie. Jest wykonana z włókien polimerowych (np. polipropylenowych lub poliestrowych), które są łączone mechanicznie, termicznie lub chemicznie. Geowłóknina charakteryzuje się wysoką wytrzymałością, elastycznością i przepuszczalnością. igłowane – produkowane poprzez mechaniczne splatanie włókien, co zapewnia im wysoką wodoprzepuszczalność i zdolność do filtracji przestrzennej.
GeowłókninyGeowłóknina to materiał geosyntetyczny, który znajduje szerokie zastosowanie w budownictwie, inżynierii lądowej, ochronie środowiska oraz w ogrodnictwie. Jest wykonana z włókien polimerowych (np. polipropylenowych lub poliestrowych), które są łączone mechanicznie, termicznie lub chemicznie. Geowłóknina charakteryzuje się wysoką wytrzymałością, elastycznością i przepuszczalnością. termozgrzewalne – poddawane obróbce cieplnej, co zwiększa ich sztywność i wytrzymałość na rozciąganie przy zachowaniu mniejszej grubości materiału.

Parametry geowłóknin

Gramatura (g/m²) – podstawowy parametr określający masę powierzchniową; w budownictwie drogowym najczęściej stosuje się zakres od 150 do 400 g/m².
Wytrzymałość na rozciąganie (kN/m) – kluczowa wartość określająca zdolność materiału do przenoszenia obciążeń rozciągających w płaszczyźnie poziomej.
Wydłużenie przy zerwaniu (%) – informuje o elastyczności geowłókninyGeowłóknina to materiał geosyntetyczny, który znajduje szerokie zastosowanie w budownictwie, inżynierii lądowej, ochronie środowiska oraz w ogrodnictwie. Jest wykonana z włókien polimerowych (np. polipropylenowych lub poliestrowych), które są łączone mechanicznie, termicznie lub chemicznie. Geowłóknina charakteryzuje się wysoką wytrzymałością, elastycznością i przepuszczalnością.; wysokie wartości (powyżej 50%) są pożądane przy układaniu na nierównym, kamienistym podłożu.
Odporność na przebicie statyczne (CBR) – mierzona w niutonach (N), określa odporność materiału na uszkodzenia punktowe wywołane przez ostre krawędzie kruszywa.
Wodoprzepuszczalność (l/m²·s) – parametr decydujący o zdolności geowłókninyGeowłóknina to materiał geosyntetyczny, który znajduje szerokie zastosowanie w budownictwie, inżynierii lądowej, ochronie środowiska oraz w ogrodnictwie. Jest wykonana z włókien polimerowych (np. polipropylenowych lub poliestrowych), które są łączone mechanicznie, termicznie lub chemicznie. Geowłóknina charakteryzuje się wysoką wytrzymałością, elastycznością i przepuszczalnością. do odprowadzania wody prostopadle do jej płaszczyzny.
Wielkość porów (O90) – mikrometryczna wartość określająca średnicę cząstek gruntu, które są zatrzymywane przez strukturę włókniny.
Stabilizacja UV – parametr określający dopuszczalny czas ekspozycji materiału na promieniowanie słoneczne przed jego przykryciem warstwą gruntu.

Producenci geowłóknin

Typar GeowłókninyGeowłóknina to materiał geosyntetyczny, który znajduje szerokie zastosowanie w budownictwie, inżynierii lądowej, ochronie środowiska oraz w ogrodnictwie. Jest wykonana z włókien polimerowych (np. polipropylenowych lub poliestrowych), które są łączone mechanicznie, termicznie lub chemicznie. Geowłóknina charakteryzuje się wysoką wytrzymałością, elastycznością i przepuszczalnością. Typar SF to izotropowe, termicznie łączone włókniny polipropylenowe z włókien ciągłych, stosowane do separacji, filtracji, drenażu, ochrony i wzmocnienia podłoża w drogownictwie oraz budownictwie inżynieryjnym. Dzięki wysokiemu modułowi początkowemu, jednorodności i dużej rozciągliwości zapewniają stabilną filtrację pod obciążeniem oraz odporność na uszkodzenia montażowe. (np. SF40, SF56) – popularna marka geowłóknin termozgrzewalnych firmy DuPont, ceniona za wysoką sztywność początkową i trwałość.
Bonar / Tipptex – szeroko stosowane w Polsce geowłókninyGeowłóknina to materiał geosyntetyczny, który znajduje szerokie zastosowanie w budownictwie, inżynierii lądowej, ochronie środowiska oraz w ogrodnictwie. Jest wykonana z włókien polimerowych (np. polipropylenowych lub poliestrowych), które są łączone mechanicznie, termicznie lub chemicznie. Geowłóknina charakteryzuje się wysoką wytrzymałością, elastycznością i przepuszczalnością. igłowane i termicznie wzmacniane, dedykowane do separacji i drenażu.
TenCate PolyfeltGeowłokniny Polyfelt z włókien ciągłych, stanowiące bazę większości z wymienionych produktów, wyróżniają się najlepszymi parametrami mechanicznymi i hydraulicznymi spośród wszystkich znanych obecnie geosyntetyków, absolutną jednorodnością jakościową oraz najkorzystniejszymi parametrami ekonomicznymi przy właściwym zastosowaniu.Geowłokniny PolyfeltGeowłokniny Polyfelt z włókien ciągłych, stanowiące bazę większości z wymienionych produktów, wyróżniają się najlepszymi parametrami mechanicznymi i hydraulicznymi spośród wszystkich znanych obecnie geosyntetyków, absolutną jednorodnością jakościową oraz najkorzystniejszymi parametrami ekonomicznymi przy właściwym zastosowaniu. z włókien ciągłych, stanowiące bazę większości z wymienionych produktów, wyróżniają się najlepszymi parametrami mechanicznymi i hydraulicznymi spośród wszystkich znanych obecnie geosyntetyków, absolutną jednorodnością jakościową oraz najkorzystniejszymi parametrami ekonomicznymi przy właściwym zastosowaniu. – wysokiej jakości wyroby do ochrony geomembran oraz budownictwa inżynieryjnego o rygorystycznych wymaganiach.
Fibertex – duńskie produkty o wszechstronnym zastosowaniu, od małej architektury po wielkoskalowe inwestycje hydrotechniczne.
Geovia – marka oferująca ekonomiczne rozwiązania do drenaży opaskowych oraz stabilizacji podjazdów i ścieżek.
Huesker (Stabilenka/HaTe) – zaawansowane technicznie materiały stosowane przy wzmacnianiu skarp i budowie nasypów na gruntach słabonośnych.
Terram – uznany producent geowłóknin filtracyjnych, często specyfikowany w projektach infrastruktury kolejowej i drogowej.
Drefon – igłowane geowłókninyGeowłóknina to materiał geosyntetyczny, który znajduje szerokie zastosowanie w budownictwie, inżynierii lądowej, ochronie środowiska oraz w ogrodnictwie. Jest wykonana z włókien polimerowych (np. polipropylenowych lub poliestrowych), które są łączone mechanicznie, termicznie lub chemicznie. Geowłóknina charakteryzuje się wysoką wytrzymałością, elastycznością i przepuszczalnością. polipropylenowe o bardzo dobrych właściwościach hydraulicznych, stosowane w systemach melioracyjnych.
Alvatex – seria geosyntetyków popularna w polskiej dystrybucji, obejmująca zarówno włókniny separacyjne, jak i ochronne.

Klasyfikacja, parametry techniczne oraz popularne marki geowłóknin

Geowłóknina PP 100 150 200 250 300 400 500 g/m2

Poniżej przedstawiamy szczegółowe zestawienie rodzajów geowłóknin, ich kluczowych parametrów technicznych oraz najpopularniejszych marek dostępnych na polskim rynku budowlanym, co ułatwi podjęcie decyzji przy projektowaniu i realizacji inwestycji.

Rodzaje geowłóknin ze względu na materiał, technologię produkcji i przeznaczenie:

Geowłóknina polipropylenowa (PP) – o wysokiej odporności chemicznej.
Geowłóknina poliestrowa (PET) – często stosowana w mniej wymagających warunkach.
Geowłóknina igłowana – mechanicznie łączona, o dużej wodoprzepuszczalności.
Geowłóknina zgrzewana termicznie – o zwiększonej wytrzymałości mechanicznej.
Geowłóknina drogowa – specjalistyczna, do wzmacniania podbudowy dróg.
Geowłóknina drenażowa – o optymalnych parametrach filtracyjnych.
Geowłóknina separacyjna – zapobiegająca mieszaniu się warstw gruntu.
Geowłóknina filtracyjna – chroniąca rury drenarskie przed zamuleniem.
Geowłóknina ochronna – zabezpieczająca geomembrany przed przebiciem.
Geowłóknina wzmacniająca – o podwyższonym module sztywności.
Geowłóknina kalandrowana – wygładzana termicznie dla lepszych właściwości ślizgowych.
Geowłóknina z włókien ciągłych – o jednorodnej strukturze i wysokiej trwałości.
Geowłóknina z włókien ciętych – popularna w zastosowaniach ogrodowych.
Geowłóknina do zielonych dachów – odporna na przerastanie korzeni i gnicie.
Geowłóknina pod kostkę brukową – stabilizująca podłoże na podjazdach.
Geowłóknina pod baseny i oczka wodne – chroniąca folię przed uszkodzeniami od spodu.
Geowłóknina wysokogramaturowa – stosowana jako warstwa amortyzująca w inżynierii wodnej.
Geowłóknina chemoodporna – dedykowana do budowy składowisk odpadów.
Geowłóknina z powłoką UV – o zwiększonej odporności na promieniowanie słoneczne.
Geowłóknina kompozytowa – łączona z siatką lub kratką dla lepszego zbrojenia.

Podstawowe parametry techniczne decydujące o doborze materiału:

Gramatura – masa powierzchniowa wyrażona w g/m².
Wytrzymałość na rozciąganie – mierzona wzdłuż i wszerz w kN/m.
Wydłużenie przy zerwaniu – zdolność materiału do odkształcania się pod obciążeniem (%).
Odporność na przebicie statyczne (CBR) – siła przebicia wyrażona w N lub kN.
Odporność na przebicie dynamiczne – badana metodą spadającego stożka (mm).
Wielkość porów (O90) – zdolność do zatrzymywania frakcji gruntu (mikrony).
Współczynnik wodoprzepuszczalności – mierzony prostopadle do płaszczyzny (m/s).
Grubość pod określonym naciskiem – mierzona zazwyczaj przy 2 kPa (mm).
Odporność na utlenianie i czynniki biologiczne – trwałość w środowisku gruntowym.
Sztywność początkowa – istotna przy zbrojeniu słabonośnego podłoża.