Pęknięcia na łączeniu płyt GK

Pęknięcia na łączeniu płyt gipsowo-kartonowych (GK) to jeden z najczęstszych defektów występujących w systemach suchej zabudowy. Zjawisko to objawia się liniowymi zarysowaniami przebiegającymi wzdłuż krawędzi płyt, zarówno na powierzchniach ścian, jak i sufitów podwieszanych. Choć początkowo mogą one wydawać się jedynie błędem estetycznym, często świadczą o poważniejszych nieprawidłowościach wykonawczych lub problemach konstrukcyjnych obiektu.

Prawidłowo wykonana spoinia powinna tworzyć z płytami jednorodną płaszczyznę o wysokiej wytrzymałości na rozciąganie. Każde przerwanie tej ciągłości jest sygnałem, że siły działające na przegrodę przekroczyły wytrzymałość materiału wiążącego lub zastosowanego systemu zbrojenia.

Potencjalne przyczyny powstania pęknięć:

• Błędy w technologii spoinowania: Brak zastosowania taśmy zbrojącej (papierowej lub z włókna szklanego) bądź użycie niewłaściwej masy szpachlowej do konkretnego typu krawędzi płyty.
• Niestabilność konstrukcji wsporczej: Zbyt rzadki rozstaw profili CD/UD lub CW/UW, co prowadzi do ugięć rusztu pod wpływem ciężaru płyt lub obciążeń eksploatacyjnych.
• Praca konstrukcji budynku: Naturalne osiadanie obiektu (szczególnie w nowym budownictwie) oraz praca więźby dachowej w przypadku zabudowy poddaszy, przenosząca naprężenia na płyty GK.
• Warunki termiczno-wilgotnościowe: Prowadzenie prac spoinowych w warunkach zbyt niskiej temperatury (poniżej 10°C) lub przy gwałtownych skokach wilgotności, co uniemożliwia prawidłowe wiązanie chemiczne gipsu.
• Błędy montażowe: Brak zachowania "mijankowego" układu spoin (krzyżowanie się spoin poziomych), zbyt gęste lub zbyt rzadkie rozmieszczenie wkrętów oraz montaż płyt "na styk" bez zachowania wymaganych szczelin dylatacyjnych.
• Brak dylatacji obwodowych: Sztywne połączenie płyt z sąsiednimi ścianami murowanymi bez zastosowania taśm ślizgowych, co uniemożliwia niezależną pracę różnych elementów konstrukcyjnych.

Ryzyka związane z zignorowaniem problemu:

• Degradacja estetyczna wnętrza: Pęknięcia mają tendencję do powiększania się, co prowadzi do łuszczenia się farby, wykruszania szpachli i konieczności przeprowadzenia kosztownego remontu całych powierzchni.
• Obniżenie izolacyjności akustycznej: Nawet niewielkie nieszczelności w stykach płyt znacząco pogarszają parametry dźwiękoszczelności przegrody, ułatwiając przenikanie hałasu między pomieszczeniami.
• Osłabienie odporności ogniowej: Systemy GK często pełnią funkcję biernej ochrony przeciwpożarowej. Pęknięcia na łączeniach przerywają ciągłość warstwy ochronnej, co w razie pożaru przyspiesza degradację rusztu stalowego i konstrukcji nośnej.
• Problemy z wilgocią: W pomieszczeniach mokrych (łazienki, kuchnie) nieszczelne spoiny pozwalają wilgoci wnikać w głąb zabudowy, co może prowadzić do rozwoju pleśni i grzybów pod powierzchnią płyt.
• Konieczność kosztownej naprawy strukturalnej: Proste przemalowanie pęknięć jest nieskuteczne. Zignorowanie przyczyny pierwotnej wymusza w przyszłości demontaż całych połaci zabudowy zamiast miejscowej renowacji.