Osuszanie budynków

Tamowanie nagłych wycieków wody ze ściany

W przypadku stwierdzenia czynnych wycieków ciśnieniowych, niezbędne jest natychmiastowe zatamowanie dopływu wody przed przystąpieniem do dalszych prac izolacyjnych. Wykorzystuje się do tego cement hydraulicznyCement hydrauliczny czyli cement wodoszczelny, to rodzaj spoiwa mineralnego, które wiąże i twardnieje w kontakcie z wodą, niezależnie od dostępu powietrza. Jest to jeden z najważniejszych materiałów budowlanych stosowanych w konstrukcjach betonowych i żelbetowych na całym świecie. Dzięki swoim właściwościom hydraulicznym, cement ten może być używany w warunkach wilgotnych, a nawet pod wodą. (tzw. korek pneumatyczny), który wiąże w czasie od kilkunastu sekund do kilku minut.

• Miejsce wycieku należy rozkuć w kształt jaskółczego ogona (szerszy u podstawy niż przy powierzchni), aby mechanicznie zaklinować plombę.
• Oczyścić podłoże z luźnych fragmentów betonu.
• Przygotować niewielką ilość zaprawy i w momencie, gdy zacznie twardnieć, mocno wcisnąć ją w otwór, przytrzymując aż do całkowitego związania.

Wykonywanie wtórnej przepony poziomej metodą iniekcji

Brak lub zniszczenie izolacji poziomej skutkuje podciąganiem kapilarnym wilgoci w górę muru. Rozwiązaniem jest iniekcja krystalicznaIzolacja iniekcyjna to technika hydroizolacji polegająca na wprowadzeniu pod ciśnieniem lub grawitacyjnie specjalnych preparatów w głąb muru. Jej celem jest stworzenie wewnątrz przegrody trwałej bariery, która zatrzyma kapilarne podciąganie wilgoci i zablokuje przecieki., która tworzy barierę dla wody wewnątrz struktury ściany.

1. Wywiercenie otworów w murze na poziomie powyżej strefy zawilgocenia lub tuż nad posadzką. Otwory o średnicy 12-20 mm wierci się w odstępach co 10-15 cm, pod kątem od 30 do 45 stopni.
2. Oczyszczenie otworów sprężonym powietrzem z pyłu wiertniczego.
3. Wprowadzenie preparatu iniekcyjnego (płynu, kremu lub zaczynu) metodą grawitacyjną lub ciśnieniową.
4. Zaczopowanie otworów zaprawą uszczelniającą po zakończeniu procesu iniekcji.

Naprawa hydroizolacji pionowej i zastosowanie mat bentonitowych

W sytuacjach, gdy możliwy jest dostęp do fundamentów od zewnątrz, stosuje się maty bentonitoweMata bentonitowa to nowoczesny materiał hydroizolacyjny, łączący w sobie zalety geosyntetyków i naturalnych właściwości bentonitu – gliny o wyjątkowych zdolnościach pęcznienia w kontakcie z wodą. Składa się z warstwy bentonitu sodowego umieszczonej pomiędzy dwoma warstwami geowłókniny lub geotkaniny, często igłowanych dla zwiększenia integralności struktury. Po instalacji i kontakcie z wodą, mata tworzy jednolitą, nieprzepuszczalną barierę, chroniącą konstrukcje przed przenikaniem wody i wilgoci. Dzięki specjalnemu procesowi igłowania lub klejenia, bentonit jest trwale związany z materiałami geosyntetycznymi. lub powłoki bitumiczne. Maty te posiadają właściwości samouszczelniające – pod wpływem wilgoci bentonit pęcznieje, tworząc nieprzepuszczalny żel.

W przypadku braku możliwości odkopania budynku, wykonuje się hydroizolację od wewnątrz (tzw. wannę szczelną). Wykorzystuje się do tego szlam mineralnySzlam mineralny to rodzaj hydroizolacji stosowanej na podłożach mineralnych, takich jak beton, jastrychy cementowe czy tynki. Jest to mieszanina cementu, drobnego kruszywa mineralnego oraz specjalnych dodatków uszlachetniających. Po wymieszaniu z wodą tworzy jednolitą masę, która po nałożeniu i utwardzeniu tworzy szczelną, mineralną powłokę hydroizolacyjną. Masa szlami mineralnego po nałożeniu na podłoże i stwardnięciu staje się wodoszczelną i odporną na działanie chemikaliów warstwą, np. jako hydroizolacja betonu. (mikrozaprawę uszczelniającą), który nakłada się pędzlem lub pacą na przygotowane, nośne podłoże betonowe lub ceglane.

Osuszanie wymuszone i elektroosmozaElektroosmoza to zjawisko fizyczne, które polega na przepływie cieczy przez materiał porowaty pod wpływem przyłożonego pola elektrycznego. Jest to proces elektrokinetyczny, w którym cząsteczki cieczy (np. wody) przemieszczają się względem nieruchomej fazy stałej (np. materiału budowlanego). Elektroosmoza to proces osmozy zachodzący pod wpływem przyłożonej różnicy potencjałów elektrycznych. Polega na ruchu fazy rozpraszającej układ koloidalny względem fazy rozproszonej w materiałach porowatych, prowokowanym polami elektrycznymi. Ten fenomen wykorzystywany jest m.in. w nowoczesnych metodach osuszania budynków, gdzie umożliwia odwrócenie kapilarnego podciągania wilgoci przez mur

Samo uszczelnienie przegród nie usuwa wilgoci już zgromadzonej w murach. Konieczne jest zastosowanie metod wspomagających:

• Wentylacja wymuszona: Zastosowanie osuszaczy kondensacyjnych lub adsorpcyjnych wraz z wentylatorami zwiększającymi cyrkulację powietrza. Przyspiesza to odparowywanie wody z warstw powierzchniowych.
• ElektroosmozaElektroosmoza to zjawisko fizyczne, które polega na przepływie cieczy przez materiał porowaty pod wpływem przyłożonego pola elektrycznego. Jest to proces elektrokinetyczny, w którym cząsteczki cieczy (np. wody) przemieszczają się względem nieruchomej fazy stałej (np. materiału budowlanego). Elektroosmoza to proces osmozy zachodzący pod wpływem przyłożonej różnicy potencjałów elektrycznych. Polega na ruchu fazy rozpraszającej układ koloidalny względem fazy rozproszonej w materiałach porowatych, prowokowanym polami elektrycznymi. Ten fenomen wykorzystywany jest m.in. w nowoczesnych metodach osuszania budynków, gdzie umożliwia odwrócenie kapilarnego podciągania wilgoci przez mur: Wykorzystanie zjawiska fizycznego polegającego na przemieszczaniu się cząsteczek wody w polu elektrycznym od anody do katody (w stronę gruntu). Jest to metoda bezinwazyjna, wymagająca montażu urządzenia emitującego fale elektromagnetyczne o niskim natężeniu.

Zestawienie materiałów i narzędzi

Zasady końcowe i wykończenie

Po wykonaniu prac izolacyjnych i osuszeniu murów do poziomu dopuszczalnego (zazwyczaj poniżej 4-5% wilgotności masowej), należy zastosować tynki renowacyjne. Posiadają one wysoką porowatość, co pozwala na bezpieczne magazynowanie resztek soli budowlanych i odparowanie pozostałej wilgoci bez uszkadzania lica ściany. Należy unikać stosowania materiałów paroszczelnych, takich jak farby olejne czy płytki ceramiczne na mokrych ścianach, co mogłoby doprowadzić do kumulacji wilgoci pod warstwą wykończeniową.